In deze serie van artikelen wil ik het kort gaan hebben over de manier waarop het Xbox merk vanaf circa 2009 zich heeft ontwikkeld. Het zal gaan om een samenvatting van enkele –in mijn ogen-  belangrijke gebeurtenissen die van een zuur succesvol merk een lastig te verkopen merk hebben gemaakt. Centraal staat natuurlijk de vraag waarom het zo ver heeft kunnen komen.
Wie immers zo een zes of vijf jaar geleden nog durfde op te merken dat het niet zo goed zou gaan met de Xbox kon rekenen op een hoop gelach en vieze gezichten. Het was destijds zo dat – de Wii van Nintendo uitgezonderd – de Xbox 360 dé console was die je in huis haalde. Dit was niet zo gek als je je bedenkt dat de spelcomputer toentertijd een goede balans had tussen enerzijds de hardcore games, zoals Gears of War en Halo en de wat meer casual games, waaronder Viva Pinata. Menigeen zal zich daarnaast nog wel de exclusieve deal die Microsoft had met Activision herinneren, waarmee zij als eerste de DLC voor de Call of Duty games zouden krijgen. In het tijdperk waarin Call of Duty hét multiplayerspel was, was een dergelijke deal natuurlijk goud waard.
Daarnaast beschikte Microsoft over een heleboel ervaren ontwikkelaars, waaronder Epic Games, Bungie en natuurlijk Rare, het voormalige Rareware. De controller werd alom geprezen om zijn eenvoud en robuuste bouw en de hardware van het apparaat zelf zat dusdanig goed in elkaar dat het ontwikkelen van spellen ook simpel was. Daarbij had Microsoft haar paradepaardje, namelijk het bejubelde Xbox Live. Een service waarmee het bedrijf voorop liep met online gamen voor de spelcomputers.


Kortom, Microsoft had met de Xbox 360 alles wat de gamer eigenlijk wilde van een spelcomputer, namelijk goede hardware, exclusives, over het algemeen betere versies van multiplatformers en een uitstekende online service. De hoon en spot die je ontving indien je sceptisch was over de toekomst van het merk Xbox is dan ook in een zekere zin niet misplaatst.
Dat wil echter nog niet zeggen dat er geen problemen rondom de console zelf waren. Ik denk niet dat ik voor mezelf spreek als ik zeg dat er grote problemen waren in het begin met de hardware zelf. Dit resulteerde onder andere in willekeurige kringen op de schijven, wat ze in veel gevallen zelfs onspeelbaar kon maken. Daarnaast is er natuurlijk nog het meest beruchte debacle, de zogenaamde ‘Red Ring of Death,’ waarmee je console effectief een baksteen werd. Veel gamers hadden hier last van, maar zelfs dit wist Microsoft er niet van te weerhouden om hun positie vast te houden op de markt.
Rond 2009 gebeurde er echter iets wat mijns inziens de toekomst van het merk volledig de verkeerde kant heeft opgestuurd. In dit jaar werd er namelijk tijdens de E3 aangekondigd dat Microsoft werkte aan een nieuw project getiteld ‘Project Natal.’ Het eindproduct van dit project is uiteindelijk de Kinect gaan heten.


In 2017 is het makkelijk om lacherig te doen over de Kinect, maar om te beseffen hoe desastreus dit product is geweest voor de Xbox, moet je kijken naar de hype die ontstaan is vanaf 2009. Er werd ons gezegd dat we voortaan geen controller meer hoefde te gaan gebruiken tijdens het gamen. Sterker nog, ons lichaam zou dé controller van de toekomst zijn! Ervaren ontwikkelaars als Peter Molyneux vertelden ons enthousiast hoe revolutionair dit product zou zijn en hoe de grenzen van het programmeren en spelen van games werden verlegd. Er werden deals gesloten met merken als Star Wars om exclusieve Kinect games te maken en de lancering van het product was eveneens gigantisch. Kortom, wat kon er nu misgaan?

Welnu, eigenlijk ging er van alles mis wat er ook maar mis kon gaan. Zo heeft Microsoft een enorm aantal gamers al ontmoedigd het product in huis te halen, toen ze onder andere zeiden dat de controller al jarenlang een barrière vormde tussen de gamer en het spel zelf. Iedereen die ook maar een beetje ervaring heeft met spellen ruikt hier al een hoop marketing bedrog en niet zonder reden.
De Kinect bleek namelijk die zogenaamde barrière niet op te heffen, maar vergrootte haar alleen maar. De camera registreerde de bewegingen vaak slecht tijdens spellen, de spellen zelf waren ofwel slecht geoptimaliseerd voor de Kinect of maakten enkel gebruik van de stemfunctie, zoals bijvoorbeeld Mass Effect 3. In laatstgenoemde geval kon je de dialoog uitspreken, waarna het hoofdpersonage dit vervolgens herhaalde. Dit lijkt leuk, totdat je er achter komt dat je in feite twee keer de dialoog aan het horen bent, doordat je het zelf uit spreekt en omdat je personage het ook doet.  Het werkt op een gegeven moment dus enkel irritant.
Nu is een begin van dergelijke gadgets meestal niet denderend en duurt het even tot het aan slaat. In het geval van Kinect echter waren er geen noemenswaardige factoren die het product aanlokkelijk maakten. De prijs was vanaf de lancering hoog en kostte zelfs de helft van een normale console met 150 euro. Tezamen met de eerder genoemde technische mankementen en het gebrek aan spellen die gebruik wilden maken van het product, is het niet zo gek dat de Kinect slecht verkocht ten tijde van de Xbox 360.


Kort voor de Kinect was er ook nog een kleine rel rondom het verschijnen van het langverwachte derde deel van de Banjo-Kazooie games in 2008. Circa tien jaar sinds het verschijnen van het eerste deel kwam dit felbegeerde project eindelijk ter wereld, maar niet zoals fans van het eerste uur het hadden voorzien. In plaats van avontuur en het verzamelen van goed verstopte objecten, stond opeens het bouwen van voertuigen en racen met deze voertuigen centraal. Om een hele saga van tien jaar kort te houden, Banjo-Kazooie Nuts & Bolts wist de woede te ontlokken van eeuwenoude Rareware fans, die hun favoriete serie kapot zagen gaan. Daarbij sloeg het spel ook niet echt aan bij nieuwe spelers en kan het spel best een flop genoemd worden.


Dit was echter nog niet genoeg om Microsoft van haar tweede plek te stoten. De Xbox 360 was enkele jaren nog steeds de favoriete console van het merendeel van de wereld en er werden zat exemplaren verkocht. Kinect en spellen als Banjo-Kazooie Nuts & Bolts leken dan ook eerder een kleine hindernis te vormen, dan een waar breukpunt. Dit zou echter allemaal veranderen in 2013 met de lancering van de Xbox One, maar daarover zal ik gaan praten in het vervolg van deze reeks artikelen.

Author Peter Bijl
Published
Views 579

Comments

No Comments

Geef een reactie

Laatste berichten

Sniper Elite 4

Verslag Game Event ‘History of War’

Cuphead – Eerste gedachten

Sniper Elite 4 31 januari 2018 - Game review - door: Harry van Dijken Een kogel in de oogkas of toch maar de knieschijf er af? Keuzes genoeg in het nieuwste deel van de Sniper Elite serie! Lees hier de recensie. Verslag Game Event 'History of War' 8 november 2017 - Events - door: Peter Bijl Afgelopen zondag vond het Yellow Puffin Game Event 'History of War' plaats. Blikken jullie met ons terug naar op deze gezellige dag? Cuphead - Eerste gedachten 30 september 2017 - Preview - door: Peter Bijl You're up! Cuphead is na al die jaren dan eindelijk uitgekomen! Hoe bevalt het spel echter tot nu toe? Lees gauw verder! Game Event "History of War" 15 september 2017 - Events, Nieuws - door: Harry van Dijken Gear up, soldier! Nintendo Classic Mini: SNES 1 augustus 2017 - Nieuws - door: M Lavrijssen De SNES mini is in aantocht! Wat kunnen we van dit kleine beestje verwachten?